Истражувањата покажаа дека децата чии баби и дедовци се активно вклучени во нивните животи имаат помалку емоционални проблеми и полесно минуваат низ тешки семејни периоди. Истото истражување предупредува и на другата страна на овој однос: бабите и дедовците често ги разгалуваат своите внуци со храна.
Истражувањето спроведено од Универзитетот во Оксфорд вклучувало прашалници од 1.596 деца на возраст од 11 до 16 години од Англија и Велс, а со 40 од нив биле спроведени детални интервјуа. Истражувањето го водеше професорката Ен Бјукенен.
Вклученоста на бабите и дедовците е поврзана со повнимателни и почувствителни деца. Тинејџерите имале поголема веројатност да им се доверат на своите баби и дедовци за работи што не би им ги кажале на своите родители, а близината со баба и дедо во тешки семејни периоди ги заштитувала од проблеми со прилагодување. Блиските врски со бабите и дедовците ги ублажувале ефектите од настани како што е разводот на родителите.
Истражувачите нагласија дека само блискоста не е доволна. Само бабите и дедовците кои навистина правеле нешто и поминувале време со своите внуци имале позитивно влијание врз децата. Речиси една третина од бабите од мајчина страна редовно се грижеле за своите внуци, а 40 проценти од нив повремено помагале во грижата за нив.
Блискост што трае долго во зрелоста
Социолозите Сара Мурман и Џефри Стоукс од Бостонскиот колеџ анализирале податоци од 376 баби и дедовци и 340 внуци собрани од 1985 до 2004 година. Бабите и дедовците и возрасните внуци кои биле емоционално блиски имале помалку симптоми на депресија. Резултатите беа презентирани на годишниот состанок на Американското социолошко здружение во Њујорк.
Бабите чувствуваат она што го чувствуваат внуците
Научниците од Универзитетот Емори во Атланта ги скенирале мозоците на 50 баби додека тие гледале фотографии од нивните внуци, на возраст од три до 12 години. Повеќето од нив имале поголема активација во областите на нивниот мозок поврзани со емоционална емпатија и движење отколку кога гледале други фотографии. Кога гледале фотографии од своите возрасни деца, имале поголема активација во областите поврзани со когнитивна емпатија, или разбирање што друго лице мисли и чувствува, со помалку емоции.
Водителот на студијата, Џејмс Рилинг, рече дека бабите се „фокусирани на тоа да го почувствуваат она што го чувствуваат нивните внуци“. Најчестиот предизвик што го наведоа бабите беше несогласувањето со родителите за тоа како да ги воспитуваат своите деца. Студијата беше објавена во 2021 година во списанието „Зборник на трудови на Кралското друштво Б“.
Слатки и преголеми порции
Истражувачите од Универзитетот во Глазгов разгледале 56 студии со податоци од 18 земји, сите за баби и дедовци кои не се главни старатели на своите внуци. Тие заклучиле дека бабите и дедовците ненамерно имаат лошо влијание врз тежината и исхраната на своите внуци, првенствено преку слатки, преголеми порции и премалку вежбање. Пушењето во присуство на деца исто така било проблем, бидејќи бабите и дедовците не секогаш ги почитувале желбите на родителите.
Авторката на прегледот, Стефани Чемберс, изјави дека на родителите често им е тешко да зборуваат за пасивното пушење и премногу закуски. Бидејќи многу родители се потпираат на бабите и дедовците за чување деца, таа верува дека овие различни пораки треба да се дискутираат во рамките на семејството. Прегледот е објавен во списанието PLOS ONE во 2017 година.
The post Што велат истражувањата за децата кои растат со баби и дедовци: Тие се повнимателни и имаат помалку емоционални проблеми appeared first on Во Центар.
